De PEN E-P2 is net als zijn voorganger weer lekker stijlvol
"De elektronische zoeker is een belangrijke toevoeging"
De
Olympus PEN EP-1 werd onlangs verkozen tot
Beste Camera van 2009. Zijn prachtige retro-uitstraling, maakte dat
de PEN ondanks zijn flaws enorm populair was. Alle reden dus om op dit
succes voort te borduren. Maar bekijk je in eerste instantie de specificaties, dan
verwacht je geen vuurwerk. Ten opzichte van de PEN EP-1 is er eigenlijk maar één
groot verschil: de zoeker.
Elektronische viewfinder
Deze zoeker is een elektronische viewfinder: de weergave in de zoeker is dus exact
hetzelfde als wat je ziet op je lcd-scherm. Dat heeft als voordeel dat dus ook direct
je instellingen of filters worden weergegeven. Het is live-view, maar dan in een
zoeker. In sommige situaties denk aan slechte weersomstandigheden kan een 'ouderwetse'
zoeker, waarmee je letterlijk door je lens kijkt, handiger zijn.
Toch werkt de viewfinder zeker in de volle zon behoorlijk. En vooral het feit dat
je 'm 90 graden kunt openklappen om van boven te fotograferen is handig: zeker wanneer
je iets wat laag bij de grond ligt wil fotograferen.
Belangrijk om te vermelden is dat deze zoeker een accessoire is. Deze wordt die
weliswaar standaard bijgeleverd maar zit dus niet vast op je camera. Je moet de
zoeker op de accessoireschoen schuiven. En daarin schuilt een groot probleem.
Geen flitser
Want nog steeds heeft de nieuwste PEN geen flitser. Je moet deze dus extern aansluiten
op - en nou komt het - diezelfde schoen. Gevolg is dat je moet kiezen: of je gebruikt
je flitser, of je gebruikt je zoeker. Dat is natuurlijk hartstikke onhandig en vooral
erg jammer.
Zonder al teveel poespas kun je mooie plaatjes makenGeslaagde camera
Ondanks dit probleem is de PEN een geslaagde camera, met opnieuw een prettig ouderwets
uiterlijk. Softwarematig ontbreekt er eigenlijk niets. Instelmogelijkheden zijn
er voldoende, variërend van overzichtelijke sceneselectiemogelijkheden tot de door
Olympus speciaal ontwikkelde creatieve filters, die ten op zichte van de E-P1 met
twee zijn uitgebreid: Cross-Process en Diorama. Cross-Process geeft een soort van
polaroid-effect mee aan je foto, terwijl Diorama speelt met onscherpte. In de praktijk
blijkt dit echter niet te werken, want de camera hapert wanneer je dit effect wil
toepassen.
Via de i-autostand kun je volledig automatisch fotograferen. De camera detecteert
dan welke instelling hij op dat moment moet gebruiken. Ten opzichte van de PEN 1
is de PEN 2 uitgebreid met meer, en vooral overzichtelijkere instelmogelijkheden.
Dan moet je denken aan AF-tracking, wat zoveel is als het automatisch scherpstellen
van een constant bewegend object, en diverse bewerkingsmogelijkheden.
Beeldtechnisch valt vooral op dat bij hoge ISO-waarden de ruis enorm meevalt. Zeker
in vergelijking met de eerste PEN is dit een stuk verbeterd. De nieuwe Olympus beschikt
net als het oude model, over een 12,3 megapixel Live MOS sensor, een antistofsysteem
en een beeldstabilisator. De lichtgevoeligheid loopt op van 100 tot 6400 ISO.
De creatieve filters zijn leuk, maar niet altijd even bruikbaarSpelen met scherptediepte
Fotograferen is bijna een genot, zeker in combinatie met een pancake 17 mm lens.
Zonder al teveel poespas kun je hele mooie plaatjes schieten, lekker spelen met
scherptediepte en dat allemaal in een compactcamera. Wil je wel wat zoom, dan schuif
je er gewoon een andere lens op. Met de lancering van deze PEN zijn er twee nieuwe
lenzen bijgekomen, dus inmiddels begint er - mede dankzij de samenwerking met Panasonic
- een aardige collectie aan lenzen te komen, wat voor de veeleisende fotograaf prettig
is.
Niet zoomen tijdens filmen
Een ander voordeel van deze camera is dat je HD kunt filmen. Inzoomen
en uitzoomen kan, maar doe dit dan wel rustig. Anders hoor je het objectief
en het scherpstellen hoor je helaas ook. Het geluid van de interne microfoon werkt
aardig, maar indien gewenst kun je op de accessoireschoen een externe versie aansluiten.
Zet je vervolgens deze camera op statief, dan heb je een haast volwaardige videocamera.
Zeker ook, omdat de Olympus PEN volledige controle over diafragma en sluitertijd
in de videomodus biedt; mooie, haast filmische beelden, zijn nu relatief gemakkelijk
te maken.
Conclusie
Aan dit alles hangt een flink prijskaartje. De adviesprijs van dit apparaat
is, in combinatie met een lens, 1000 euro. U leest het goed, 1000 euro. Dat is nogal
wat. Je moet wel een ontzettende liefhebber zijn, wil je dat er voor over hebben.
Ik ben blij dat ik 'm mocht testen, want het is echt een ontzettend leuke camera,
maar dat geld zou ik er nooit voor betalen. Dan zou ik zelf voor een digitale spiegelreflexcamera
gaan.
Heb je al een PEN en vraag je je af of je een nieuwere editie moet kopen? Dan zou
ik dat niet doen. De elektronische zoeker is een absoluut verbeterpunt, maar om
daar nu een compleet nieuwe camera voor aan te schaffen gaat wat ver. Daarvoor zijn
de verschillen met de eerste PEN te marginaal.
Pluspunten PEN E-P2
+ Zoeker
+ Beeldkwaliteit
+ Uiterlijk
+ Verwisselbare lenzen (!)
Minpunten PEN E-P2
- Verschilt niet veel met E-P1
- Duur. Erg duur
- Flitser en zoeker niet samen te gebruiken (!)
